تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 533

مساهمون:

ص٥٣٣
ناپسند را از پاى درآورد و خمره‌هاى شراب را شكست و ساقى و ساغر را از اعتبار انداخت و حدود و تعزيرات را اجرا نمود و به اقامهء واجبات و محافظت اوقات جمعه و جماعات اقدام نمود و احكام روزه و نماز و تفحص از احوال ائمه عليهم السّلام را رواج داد و مؤذّنان را به اذان اعلامى شيعه تشويق كرد و از شرارت تباه‌كاران و آزاررسانندگان جلوگيرى نموده و به تنبيه فاسقان و فاجران تا حدى كه مقدور بود قيام نمود و قدمهاى خيرى برداشت و عموم مردم را به يادگيرى شرايع و احكام اسلامى تشويق نمود و آنها را به انجام رسانيدن دستورات الهى موظّف داشت . و در جاى ديگر از آن تاريخ گويد : شيخ على بن عبد العالى مجتهد در روز شنبه هيجدهم ماه ذيحجه سال 940 هجرى در سال دهم سلطنت شاه‌تهماسب وفات يافت و كلمهء « مقتداى شيعه » ماده تاريخ وفات او مىباشد « 1 » . از آثار اوست حاشيه‌اى بر قواعد و رسالهء جعفريه و شرح حاشيه بر ارشاد « 2 » و حاشيه شرايع و شرح لمعه . از آثار او حواشى و تعليقات و رسالهء عدالت و رسالهء غيبت كه ممكن است مربوط به غيبت مؤمنان بوده باشد و به‌طورىكه نقل شده رساله كرّيه هم از آثار او مىباشد و حاشيهء بر تحرير فقه علّامه و حاشيهء بر مختصر النافع محقق و اين دو حاشيه ناتمام مانده است و رساله حجيه و رساله‌اى در تعقيبات . يادآورى مىشود : كه انتساب شرح لمعه به محقق كركى درست نبوده است . شرح لمعه از آثار شهيد ثانى است و جز روملو از مورّخان ديگر كسى شرح لمعه را به محقق كركى نسبت نداده است . ممكن است محقق كركى هم حاشيهء شرح‌مانندى به طريق قوله
هامش
( 1 ) - شيخ محمد سماوى در ماده تاريخ محقق گويد :و شيخنا النور المروج الزكى * و الماجد الصدر على الكركى قد حلّ روضا فى الثرى مروضا * و جاء فى تاريخه ( نيل مضى )( 2 ) - در پاورقى مىنويسد : مؤلف به خط خود نوشته است كه شرح ارشاد از فرزندش شيخ عبد العالى و حاشيه بر ارشاد از خود محقق است - م .