و غير اينها از آثار مشهور ديگر را از آنها روايت داشتهام . بديهى است اين اجازه مشتمل بر مواضع و مداركى است كه هرگاه نيازمند به آن بوده باشى بدان مراجعه خواهى كرد . آن مقدارى كه موضع نياز ما بود از آن اجازه مزبور نقل شد .
مؤلف گويد : محقق كركى در پيشگاه شاهتهماسب از موقعيت ويژهاى برخوردار بود و مشاهره و تيول و ديگر از اعطاها را در شهرهاى عراق عرب در اختيار او درآورده بود و حكومت شرعى همگى شهرهاى ايران را به عهدهء او گذارده بود و در اين باب فرمان بىسابقهاى براى او صادر كرده و در آن فرمان كمال ادب را نسبت به او مراعات كرده است ، از آنجا كه فرمان مزبور مشتمل بر مطالب ارزندهاى بوده است بر آن شدم كه صورت آن حكم را در اين كتاب ايراد نمايم ، آغاز آن فرمان با « بسم اللّه الرحمن الرحيم » شروع شده است « 1 » .
حسن بيك روملو كه معاصر با شيخ على كركى بوده است در تاريخ خود مىنويسد : امير جمال الدّين محمد كه صدراعظم دولت شاه اسماعيل و شاهتهماسب صفوى بود با آن جناب مقرر كرده بود كه نخست شرح تجريد را به وى بياموزد و محقق هم قواعد علّامه را به وى فرادهد شيخ على برابر با قراردادى كه فىمابين منعقد شده بود دو درس از تجريد را از وى فراگرفت سپس صدر كبير خود را به بيمارى زد و حاضر نشد كه قواعد را از محقق فرابگيرد و از اين راه با وى حيلهگرى نمود .
روملو پس از اشاره به حيلهگرى وى اظهار داشته است پس از خواجه نصير الدّين تا حال حاضر از هيچيك از بزرگان نشنيدهايم به اندازه شيخ على كركى در به اهتزاز درآوردن پرچم مذهب حق جعفرى و آئين ائمه اثنى عشر رنج برده باشد . او بود كه از بدكاران جلوگيرى به عمل آورد و به قلع و قمع قوانين بدعتگرى آنها پرداخت و كارهاى
هامش
( 1 ) - فرمانى كه به منظور سيور غال و ديگر از امور از سوى شاهتهماسب صادر شده است و پس از اين فرمان مزبور را كه مفصل است و مؤلف ايراد مىكند سرآغاز آن به « يا محمد يا على » شروع شده و فرمانى كه مربوط به معرفى شيخ محقق است و با « بسمله » آغاز شده است در اينجا نيامده و ما ازاينپس در پاورقى فرمان مزبور از روضات الجنات نقل خواهيم كرد - م .