صفوى بدرود زندگى گفته و مادهء تاريخش « مقتداى شيعه » مىباشد « 1 » .
محقق كركى مراتب روايت را از گروهى از علماى عامه فراگرفته است و خود در بعضى از اجازاتش به اين معنى تصريح كرده است . از جمله در اجازهاى كه براى ملا برهان الدّين ابو اسحاق ابراهيم بن زين الدّين ابو الحسن على خوانسارى اصفهانى بهطورى كه به خط شريفش بر پشت كتاب كشف الغمّة على بن عيسى اربلى كه همان كتاب را ملا برهان الدّين مذكور نزد او قرائت كرده است چنين مرقوم داشته است .
امّا بسيارى از كتابهاى حديثى و فقهى اهل سنت را از مشايخ خود - رضوان اللّه عليهم - و از مشايخ اهل سنّت روايت مىكنم ؛ بويژه صحاح سته و جامع صحيح بخارى و صحيح ابو الحسين بن حجّاج قشيرى نيشابورى را ، به اين معنى كه كتابهاى مزبور را از اصحاب خود از راه اجازه و آنها را از مشايخ اهل سنت از طريق قرائت و مناوله و سماع از بعضى از ايشان و با اخذ اجازه نسبت به بعض ديگر روايت مىكنم . اينك بايد اشاره
هامش
( 1 ) - دربارهء سال وفات محقق كركى اختلافى است . نظر غالب و قول صحيح آن است كه محقق مبرور در سال 940 درگذشته و ماده تاريخش چنانكه در بالا آمده « مقتداى شيعه » بود و اينجانب چنين تضمين كردهام :عالم فاضل محقق شيخ على پاك دين * آنكه بودى شيعيان را مقتدائى مستطاب
چون از اين دنيا به عقبى گوى سبقت را ربود * در فراقش گشت گريان جملگى از شيخ و شاب
سال ترحيلاش ز قول قائلى گفتم بگو * « مقتداى شيعه » شد تاريخ فوت آن جنابپيش از اين نوشتيم در اين سال از تأليف رساله عقودش فارغ شده است و در سال 936 به اتفاق سيد محسن رضوى به مشهد مقدس رضوى رفته و سيد مقدارى از قواعد علامه را در آنجا از وى استفاده كرده و سال 937 ه . ق محقق اجازهاى بر پشت قواعد براى او نوشته است و هرگاه در نجف اشرف رحلت كرده باشد چگونه ممكن است در مدت اندكى از خراسان به نجف اشرف رفته باشد ؟ گذشته از اين زمانى كه شاهتهماسب براى او نوشته است سال 939 هجرى بوده است . روز وفات او را وقايع السنين كه مطالب مذكور را از آن نقل كرديم دوشنبه و بعضى روز شنبه نوشته و عمر او را بعضى هفتاد و اندى و بعضى شصت و اندى نوشتهاند . و روضات در ذيل احوال شهيد سال فوت او را 12 ذيحجه سال 945 و در ذيل احوال خودش 940 نوشته است - م .