كتاب عمدة المقال فى كفر اهل ضلال به وى نسبت داده است و همچنين شيخ معاصر همين كتاب را در رسالهء اثناعشريه كه در ردّ صوفيه تأليف كرده است به وى انتساب داده است . هرچند در امل الآمل از آن نام نبرده است و در آن رساله گويد شيخ على در كتاب المطاعن المحرميه اخبار زيادى در ردّ صوفيه و نكوهش و كفر آنها ايراد كرده است و چندين وجه عقلى براى چگونگى حال آنها آورده است .
و از آثار او رساله نجميه در كلام است و رسالهاى در عدالت و رسالهاى در غيبت و جواب اسئلة كثيره و اجازات زيادى از بزرگ و كوچك و رساله حجية .
اين رساله را همراه با شرحى كه برخى از علماى معاصرش بر آن داشته است ديدهام و اين رساله را صدر كبير آقا ميرزا رفيع الدّين محمد در كتاب ردّ شرعة التسمية داماد به وى نسبت داده است و در آن كتاب از وى مطالبى بسيار نقل كرده است .
از آثار او حاشيهاى است كه بر تحرير علّامه در فقه داشته و شيخ حسن در فروع معالم از آن نقل مىكند و در حواشى فروع معالم تصريح مىكند كه اين مطلب از حاشيه تحرير محقق كركى نقل شده است .
از آثار او رساله حج ( مناسك حج ) است كه من نسخهاى از آن را در اصفهان در ضمن مجموعهء در نزد امير شرف الدّين ديدهام .
بهطورىكه خود محقق در بحث نماز جمعه شرح قواعد تصريح كرده است رسالهء جمعه را در آنجا ايراد كرده است و اضافه نموده هركسى بخواهد مىتواند آن را از شرح مزبور مجزّا بسازد ، زيرا درحقيقت رساله مستقلى است و محقق در اين رساله اظهار داشته است نماز جمعه در روزگار غيبت واجب تخييرى است و يا به طور كلى واجب تخييرى مىباشد . آرى انعقاد آن منوط به وجود مجتهد جامع شرايط است كه خود نماز جمعه را به پاى بدارد ، زيرا مجتهد است كه سمت نيابت امام عليه السّلام را بر مردم دارد .
از تاريخ جهانآرا استفاده مىشود شيخ على در نجف اشرف در روز هيجدهم ذيحجه كه مصادف با روز غدير بوده است در سال 940 هجرى در روزگار شاهتهماسب
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 529
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٥٢٩