شيخ عبد اللّه حميرى
مؤلف كتاب الصفين و از مشايخ اصحاب ما مىباشد .
و بطورىكه يكى از شاگردان شيخ على كركى در رساله اسامى مشايخ ياد كرده است پيداست كه وى از مشايخ اصحاب ما بوده است و به همين اعتبار مىتوان گفت نام وى در كتابهاى رجال هم آمده باشد و از پيشينيان اصحاب بشمار آيد .
عبد اللّه بن حواله ازدى
شيخ معاصر در بخش اول از امل الآمل مىنويسد : عبد اللّه افتخار مصاحبت رسول اكرم ( ص ) را به دست آورده است و به كنيه ابو حواله يا ابو محمد شناخته مىشود عبد اللّه وارد اردن از سرزمين شام شده و بعضى گويند در دمشق مىزيسته و سال 58 هجرت در سن 72 سالگى درگذشته است « 1 » .
بعضى گفتهاند عبد اللّه اصلا از مردم اردن است و قول به صحت نزديكتر همين قول است . حافظ كه از علماى عامه است در كتاب تهذيب الاكمال فى الرجال او را به نيكى مىستايد « 2 » .
مؤلف گويد : از برداشتى كه مزى از عبد اللّه نموده و شيخ معاصر به نقل آن پرداخته است نمىتوان پى برد كه وى از علماى اماميه بوده باشد و همچنين دليل ديگرى
هامش
( 1 ) - امل الآمل ، ج 1 ، ص 113 ؛ استيعاب ، ج 3 ، ص 894 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 5 ، ص 194 .
( 2 ) - جزرى در أسد الغابة ، ج 3 ، مىنويسد : هيثم بن عدى ، عبد اللّه بن حواله از مردم ازد و واقدى از مردم بنى عامر بن لؤى دانسته و قول هيثم به حقيقت نزديكتر است و ممكن است اصلا ازدى بوده و حليف بنى عامر هم بوده باشد عبد اللّه در اردن شام مىزيست . به كنيهء ابو حواله مشهور بود ؛ پس از اين به نقل خبرى از او پرداخته رسول خدا خطاب به مسلمانان فرمود : شما پس از من به سه گروه تقسيم مىشويد ، شامى و عراقى و يمنى . ابو حواله پرسيد مرا به همراهى كدام يك از آنها دعوت مىكنيد ؛ فرمود به گروه شام ابو حواله به مصر رفت و در آنجا ربيعه تحبيبى از وى روايت مىكرد و در شام در سال 80 هجرى درگذشت - م .