و سبط لا يذوق الموت حتى * يقود الجيش يقدمه اللواء
يغيب لا يرى فيهم زمانا * به رضوى عنده عسل و ماء
- پيشوايان حقيقت چهار تناند كه همگى آنها از مردم قريشند .
- على و سه فرزند اوست كه بدون شبهه از اسباط پيمبرند .
- يكى سبط ايمانى و نيكوكارى ، و سبط ديگر كه سرزمين كربلا او را در خود فراگرفته است .
- ديگرى شربت مرگ را نمىنوشد مگر آنكه همراه لشگرى با به اهتزاز درآوردن بر چشم حقيقتجويى قيام نمايد .
- اين سبط روزگارى از ديدگان ، غيبت مىنمايد و در محل رضوى به سر مىبرد و از آب و عسل ارتزاق مىنمايد .
مؤلف گويد : و ممكن است مراد از كثير كه ابن خلدون به دو اشاره كرده است ، غير از كثيرى باشد كه ما به نام و نشان او اشاره كرديم .
شيخ ابو طالب عبد الرحمن بن محمد بن عبد السميع هاشمى واسطى
واسطى از بزرگان دانشوران روزگارش بوده است . و از اواخر كتاب احتجاج بحار استاد استناد ما قدّس سره به نقلى كه از خط شيخ محمد بن على جبّايى جدّ شيخ بهائى « ره » از خط شهيد اول « قدس سرّه » نموده است به دست مىآيد : سيد اجل شمس الدّين ابو على فخار بن معدّ احاديثى كه مستند به حضرت رضا ( ع ) بوده است در ماه ذيحجهء سال 614 هجرى در منزل شيخ ابو طالب واقع در قراى واسط روايت مىكرده است .
و خود شهيد از ابو الحسن على بن ابى سعيد محمد بن ابراهيم خبّار ازجى طبق قرائتى كه بر وى داشته در دهم صفر سال 557 هجرى روايت مىكرده و او از شيخ ابو عبد اللّه حسين بن عبد الملك بن حسين خلّال به قرائتى كه ديگرى بر او داشته و او در روز جمعه چهارم صفر سال 513 هجرى به سماع آن رسيده ، روايت نموده است . و او از شيخ ابو احمد حمزة بن فضاله بن محمد هروى در هرات ، از شيخ ابو اسحاق ابراهيم بن محمد بن عبد اللّه بن يزداد بن على بن عبد اللّه رازى بخارى در بخارا در صفر 397 هجرى به قرائتى