شيخ ابو فراس عبد الرحيم تميمى عنبرى « 1 »
وى از بزرگان فضلا و علما بود ، از روزگار او اطلاعى ندارم و اثر او منبع الغرر و مجمع الدرر است كه گروهى از علما از آن اثر روايت مىكنند و سيد حسين عاملى مجتهد در كتاب دفع المناواة عن التفضيل و المساواة از وى روايت مىنمايد . و ظاهرا ابو فراس از علماى اماميه بوده باشد .
سيد عبد الرحيم بن سيد عبد اللّه بن سيّد پادشاه حسينى
ظاهرا سيد عبد الرحيم از متأخران علماى عامه بوده و روزگارش نزديك به زمان فلان پادشاه بوده است و در مكّهء مشرفه مىزيسته و از آثار او كتاب تحفة النجباء فى مناقب اهل العبا كه كتابى بس نيكوست . اين كتاب را سيد عبد الرحيم براى يكى از افراد شريف مكّه تأليف كرده است و اين كتاب مشتمل بر اخبار تازه و ارزشمندى كه در آن گردآورده است و علاوه بر آن پارهاى از اخبار را كه علماى عامه در مناقب اهل بيت روايت كردهاند ، ايراد نموده است . و اين كتاب در حال حاضر نزد ملا ذو الفقار كتابفروش موجود مىباشد .
جدّ سيد عبد الرحيم يعنى سيد پادشاه كتاب فصل الخطاب فى فضائل الآل و الاصحاب نگاشتهء خواجه محمد پارسا « 2 » را به پارسى برگردانيده است ، و نوادهء سيد
هامش
( 1 ) - در پاورقى مىنويسد : نسب وى از آغاز كتابش ( منبع الغرر . . . ) چنين استفاده مىشود : ابو فراس عبد الرحيم بن عبد العظيم بن محمد بن ابى محمد بن عبد اللّه بن ابى المرجّى محمد بن على بن جعفر كوسج بن احمد بن سليمان بن حيان بن جعفر تميمى عنبرى .
( 2 ) - ابو الفتح محمد بن محمد بن محمود حافظى از عرفاى بنام نقشبنديه در اوايل قرن نهم هجرى است وى از خواص و از جمله مشايخ محمد نقشبند است . شرح حال او در كتابهاى ترجمه و تذكرههاى عرفانى آمده است و احوال مفصل او در آغاز كلمات قدسيه كه نگاشتهء خود اوست آورده شده است .
خواجه در حدود سال 749 هجرى در بخارا زاده شد و از طرف خواجه محمد نقشبنديه به لقب پارسا خوانده شده است و از نزديكان خواجه محمد بود و در سفر و حضر با او همراه بود ، و در طريقهء -