مشايخ او بوده است و از شيخ ابو الوفا عبد الجبار بن على مقرى رازى روايت كرده است .
و سپس مىافزايد : نظر من آن است كه هر دو تن عبد الجليل يكى بودهاند و شگفت اينجاست كه ابن شهرآشوب در معالم العلماء در باب القاب از وى ياد كرده ، با آنكه در آنجا به نامش تصريح نموده و او را به لقب رشيد معرفى كرده است .
ازاينپس در باب ميم خواهد آمد : سيد امام شهاب الدّين محمد بن تاج الدّين بن محمد بن حسين بن محمد حسينى كيسكى از مترجم حاضر روايت كرده است .
مؤلف گويد : مترجم حاضر با شيخ واعظ نصير الدّين عبد الجليل بن ابو الحسين بن فضل قزوينى كه پيشتر ذكرش رفت يكى بوده است ، بلكه مترجم حاضر با شيخ عبد الجليل قزوينى رازى كه قاضى نور اللّه شوشترى ، در بسيارى از مواضع مجالس المؤمنين از كتاب او مطالبى نقل كرده است يكى مىباشد .
شيخ عبد الحسين بن عجرش عاملى
شيخ معاصر در امل الآمل گويد : عاملى از فضلاى باشخصيت عصرش بوده و از معاصران شهيد ثانى و فرزندش ( صاحب معالم ) مىباشد و از هر دو بزرگوار پرسشهايى داشته كه من هر دو بخش سؤال و جواب را ديدهام . كتابهايى به خط او ، كه تاريخ كتابت برخى از آنها سال 924 هجرى بوده است ، ديدهام « 1 » .
ملا عبد الحكيم بن شمس الدّين سيالكوتى هندى مدرس شاهجهانآباد
وى از بزرگان علما و از مشاهير فضلاى سرزمينهاى هندوستان بوده است و در آن سرزمين در كمال عظمت مىزيسته و سلطان آنجا هم از وى كمال تجليل را به عمل مىآورده است . او در روزگار خودش داناى عصر و علامهء دهر بشمار مىآمده و در
هامش
( 1 ) - در پاورقى مىنويسد : تاريخ مزبور به خط افندى مؤلف اين كتاب ، 924 هجرى و در اصل امل الآمل ( ج 1 ، ص 107 ) 974 مىباشد .