مطعون بودن اين دو تن نبوده است و برفرضى كه توقفى باشد در روايت كردن از دو كتاب آنهاست .
ابن شهرآشوب در معالم العلماء ص 51 گويد : زيد نرسى و زيد زراد داراى دو اصل هستند ، كه آنها را ابن بابويه و ابن وليد روايت نكردهاند بلكه ، بر آن دو ، طعنه وارد آوردهاند .
در كلام ابن شهرآشوب آمده است : بل طعنا عليهما . مؤلف گويد : مرجع ضمير مجمل است ، ممكن است اشاره به دو كتاب و يا به خود آن دو تن بوده باشد .
استاد استناد ما ايده اللّه تعالى در آغاز بحار 1 / 44 پس از ذكر نام از هر دو كتاب و نقل از آنها و اعتماد بدانها چنين مىنويسد زيد نرسى از اصحاب اصول است و از حضرت صادق و كاظم عليهما السّلام روايت مىكند و نجاشى سند خود را نسبت به اين كتاب به محمّد بن ابى عمير به خود زيد منتهى داشته است . و شيخ طوسى در تهذيب و امثال آن از كتاب او روايت مىكند و كلينى نيز در چندين موضع از كتاب او نقل كرده است از جمله ، در باب تقبيل از على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از او نقل كرده است . از جمله در كتاب صوم به سند ديگرى ، از ابن ابى عمير ، از زيد نقل كرده است و كتاب زيد زراد مورد توجه دانشوران و ارباب ارشاد قرار گرفته است و نجاشى هم سند خود را به ابن ابى عمير ، از زيد منتهى مىدارد .
شيخ در فهرست و رجال مىنويسد : زيد زراد و نرسى هريك داراى اصلى هستند كه ابن بابويه و ابن وليد ، آن دو را روايت ننمودهاند و ابن وليد مىگفته ، هر دو اصل آنها ، موضوع و بىاساس است . و ابن غضائرى گفته
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 587
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٥٨٧