ما زمين ، در تنگنايى كه مشاهده مىكنى فرياد مىزنند يا رب يا رب ، سلم سلم و پروردگار در آن حال كه به طرف آسمان حركت مىكند مىفرمايد آمين ، آمين يا رب العالمين . بههمينجهت است كه نمىبينى كسى در آن هنگام افتاده ، يا دلگير باشد .
خبر ديگر خبرى است كه در اصل عبد الملك بن حكيم آمده ، آنجا كه گفته است : از عمويش ، از عبد الملك ، از بشير نبال ، از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده ، فرمود : در يكى از شبها كه داود بيدار بود و به خواندن زبور مىپرداخت پس از آنكه از عبادت خود به شگفت آمده بود ، در آن حال قورباغهاى خطاب به وى گفت : اى داود از بيدار ماندن به شگفت آمدهاى ! و حال آنكه من مدت چهل سال است كه زبانم از ياد خدا باز نمانده است . و عدم صحت اين خبر از آن است كه مقام نبوت بالاتر از آن بوده است كه در حال عبادت شگفتى و عجبى به خاطر او بيايد ، تا به خطاب قورباغهاى تنبيه شود .
اينك چهارده كتابى را كه شيخ معاصر قدّس سرّه اشاره كرده ، به شرح زير است : 1 - كتاب زيد زراد ، 2 - كتاب زيد نرسى اين دو كتاب پيش از اين نام برده شده است ، 3 - كتاب ابو سعيد عباد عصفرى ، 4 - كتاب عاصم بن حميد ، 5 - كتاب جعفر بن محمّد بن شريح حضرمى ، 6 - كتاب محمّد بن مثنى حضرمى ، 7 - كتاب محمّد بن جعفر قرشى « 1 » ، 8 - كتاب عبد الملك بن حكيم ،
هامش
( 1 ) - در اصول چاپ شده ، كه پيش از اين نام برديم از كتاب محمّد بن جعفر قرشى تعبير به حديث محمّد بن جعفر كرده است و پس از اصول چهاردهگانه سه اصل ديگر هم به طبع رسيده ، و ضميمه همان كتاب است يكى ديات ظريف بن ناصح كه نوشته از اصول مشهوره معتمده است ديگرى اصل علاء بن رزين كه از اجلاى مصاحبان محمّد بن مسلم بود و ديگر آنچه از اصل درست بن ابى منصور به دست آمده و در اين مجلد مطبوع حديث قرشى را جزء اصول نياورده ، و اصل چهاردهم را ديات ظريف قرار است - م .