پيشگاه حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام شرفياب بودم . در آن حال زيد بن على ابن الحسين به جانب حضرتش مىآمد به مجردى كه چشم امام عليه السّلام به وى افتاد ، فرمود : اين مرد ، بزرگ خاندان خود است و به خونخواهى از دشمنان ايشان قيام مىكند .
مؤلف گويد : ازآنجاكه ابو الجارود از زيديه بوده است ، حديث وى اثبات مدعا را كه ممدوح بودن زيد باشد ، نمىنمايد .
باز به سند خود ، از جابر بن يزيد جعفى ، از ابو جعفر محمّد بن على الباقر عليه السّلام از پدرانش روايت كرده است فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىفرمود : اى حسين از پشت تو مردى بهوجود مىآيد به نام زيد ، كه روز قيامت او و يارانش با چهرههاى درخشان ، پا بر گردنهاى مردم مىگذارند و بدون حساب وارد بهشت مىشوند .
باز به سند خود ، از ابن ابى عبدون نقل كرده ، گفت : آنگاه كه زيد بن موسى بن جعفر عليه السّلام را به حضور مأمون آوردند و زيد پيش از اين ، خانههاى عباسىها را به آتش كشيده بود و در بصره خروج كرده بود ، جرم او را به برادرش حضرت رضا عليه السّلام بخشيد و به عرض مبارك حضرت رضا عليه السّلام تقديم كرد ، اى ابو الحسن ! هرگاه برادرت زيد ، خروج كرد كار بىسابقهاى نكرده است ، پيش از او نيز زيد بن على ، خروج كرد و كشته شد . و هرگاه موقعيتى كه شما در نزد من داريد مراعات نمىشد وى را كشته بودم چه آنكه زيد ، مرتكب عمل اندكى نشده است كه درخور بخشش بوده باشد .
حضرت رضا عليه السّلام فرمود : اى امير ! برادرم زيد را با زيد بن على همسنگ مدان . چه آنكه ، زيد بن على از علماى آل محمّد است كه براى خدا بر
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 485
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٤٨٥