روايات چندى در ستايش او از نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله و اهل بيت طاهرين او عليهم السّلام وارد شده و حداكثر آنها در كتابهاى رجال و ديگر از آثار اصحاب ما رضوان اللّه عليهم اجمعين ، يادآورى شده است « 1 » .
هرم بن حيان ، بدون شك از پارسايان پسنديده است .
عامر بن عبد قيس ، و به قولى عامر بن عبد اللّه ، هر دو تن بدون انكار ، از ممدوحانند و اما ابو مسلم ناپسند همان ابو مسلم خولانى است كه ، ملا عناية اللّه قهپايى در حاشيه رجالش و ديگرى در اثرش ، او را اهبان بن صيفى گفته است . اما مسروق او مسروق بن اجدع است .
جرير ، نيز به طورى كه كلبى نسابه در كتاب جمهرة النسب گويد ، جرير بن عبد اللّه بن جابر بن مالك بن نضر بن ثعلبة بن جشم بن عوف بن خزيمة بن حرب بن بجل بن مالك بن سعد بن بدر بن قسر ، كه نامش مالك است ، ابن عنقر بن أنمار بن اراش بن عمرو بن غوث بن نبت بن زيد بن كهلان .
جرير ، همان كسى است كه حضرت مولا عليه السّلام او را به پيامبرى ، پيش معاويه فرستاد ، جرير خيانت كرد و بهسوى معاويه گراييد و در جنگ با معاويه موافقت نكرد ، بلكه از حضرتش جدا شد و اعتزال از مقام ولايت را براى خويش ايجاد نمود و حضرت هم دستور داد ، تا خانه او را در كوفه ويران كنند .
هامش
( 1 ) - كشى مىنويسد : در صفين يكى از شامىها وارد لشكر حضرت مولا شد پرسيد : آيا در ميان شما اويس قرنى وجود دارد ؟ گفتند : آرى ، گفت : از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شنيدم مىفرمود :
اويس قرنى از بهترين تابعان است . رسول خدا خطاب به اصحاب فرمود در ميان پيروان من مردى است به نام ، اويس قرنى كه روز قيامت به اندازه قبيله ربيعه و نصر از مردمان را شفاعت مىكند و به يكى از اصحاب فرمود : هرگاه او را دريافتى سلام مرا به او برسان .سالها بايد كه تا صاحبدلى پيدا شود * بوسعيدى از خراسان يا اويسى از قرن- م .