و شيخ معاصر ، در امل الآمل 2 / 94 ذيل ترجمهء او به مطالب علامه و شيخ و نجاشى پرداخته است ، با اين تفاوت كه به تأليفاتش با شرح و بسط اشاره كرده است .
و سيد رضى الدّين على بن طاوس ، در كتاب فلاح السائل ذيل نافله ظهر و عصر چنين مىنويسد : مطالب يادشده را از نسخهاى كه متعلق به شيخ طوسى - و خط ابو عبد اللّه حسين بن احمد بن عبيد اللّه بر آن ديده مىشود - و تاريخ آن در ماه صفر سال 411 هجرى بوده ، و اين نسخه را جدم شيخ ابو جعفر طوسى ، و احمد بن حسين بن احمد بن عبيد اللّه ( فرزند غضائرى ) مقابله كردهاند و ما هم آن نسخه را صحيح مىدانيم ، نقل كردهايم .
مؤلف گويد : از بيان ابن طاوس استفاده مىشود ، مراد وى از ابو عبد اللّه ، همانا شيخ غضائرى ، و منظور از احمد بن حسين ، فرزندش ابن غضائرى است . پيش از اين نوشتيم ، غضائرى ، در نيمهء صفر سال 411 هجرى قمرى درگذشته است اكنوى ابن طاوس مىنويسد ، خط او را كه سال 411 هجرى قمرى نوشته شده است ديده است ، بايد گفت تاريخ مزبور ، با سال درگذشت او منافاتى نخواهد داشت ، زيرا ممكن است اتمام كتاب در ماه صفر بوده باشد ، و پس از آن بلافاصله در همان ماه رحلت او اتفاق افتاده باشد .
ابو عبد اللّه ، حسين بن عبيد اللّه بن سهل سعدى قمى
وى ، از بزرگان مشايخ پيشينيان بوده است ، و كتاب المتعه از آثار اوست و نسخهاى از آن ، در اختيار ما مىباشد ، اعيان الشيعة 26 / 364 .
ابو عبد اللّه حسين بن على بصرى
وى از پيشينيان و بزرگان دانشوران اصحاب ما بوده است ، و رسالهاى