في الصلاة مىنويسد : از آن جمله است ، آنچه را كه در كتاب النقض على من اظهر الخلاف لاهل بيت النبى صلّى اللّه عليه و آله آمده است ، املاى ابو عبد اللّه ، حسين بن عبيد اللّه بن على معروف به واسطى است به دنبال معرفى او مىنويسد :
واسطى ، در كتاب خود در ضمن مسألهاى آورده است كسى كه در نماز دومين ( مثلا عصر يا عشا ) باشد و متذكر شود كه نماز اولين را ادا نكرده است ، اهل بيت عليهم السّلام فرمودهاند ، آن نماز را كه در حال حاضر به جاى مىآورد به اتمام رساند ، و نماز فوت شده را قضا نمايد ، و شافعى هم با اين پاسخ همعقيده است ، پس از اين به اختلاف فقهاى مخالف با اهل بيت عليهم السّلام اشاره كرده است ، و در اواخر همان مجلد ، در ضمن مسألهاى ديگر ، تحت عنوان كسى كه در نماز ديگرى باشد و متذكر نماز فوت شده خود باشد ، گويد : اگر سائلى بپرسد ، اين سؤال را چنين پاسخ دهيد ، هرگاه نمازگزارى در نماز ديگرى باشد ، و به ياد نماز فوتشدهء قبلش بيفتد ، چه دستورى براى او واجب خواهد شد ؟ در پاسخ به او گفته مىشود ، آن نماز را تمام كند و نماز فوت شده را قضا بنمايد ، و به اين دستور ، شافعى هم قائل مىباشد .
پس از اين به يادآورى نظريه مخالفان پرداخته است ، و اضافه كرده دليل ما براى نظريهمان ، فرمايش حضرت امام صادق جعفر بن محمّد عليهما السّلام است ، كه فرموده كسى كه به انجام نمازى مشغول باشد ، و به ياد نماز فوتشدهاش ، بيفتد آن نماز را به اتمام برساند و ما فات را قضا كند . تا بدينجا آنچه در رسالهء سيد ابن طاوس آمده است به پايان مىرسد .
مؤلف گويد : واسط را ازآنجهت ، بدين نام خواندهاند ، كه حد فاصل ميان بصره و بغداد بوده و آن را حجاج بن يوسف ثقفى بنا نهاده است .
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 202
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٢٠٢