به طورى كه مشهور است كلمهء غضائرى به فتح غين نقطهدار و ضاد با نقطه ، و پس از آن الف و بعد از آن همزه مكسور ، ضبط شده و منسوب به غضائر است .
و در بعضى از نسخههاى خلاصه علامه حلى ، غضائرى را ( غضارى ) ضبط كرده است ، و اين غريب به نظر مىرسد .
شهيد ثانى در تعليقات خلاصه گويد : غضارى كه در خلاصه آمده موافق با ضبط خود علامه است كه در ايضاح هم آورده است ، چه آنكه علامه در ايضاح الاشتباه مىنويسد :
حسين بن عبيد اللّه به ضم عين و حا ، ابن ابراهيم غضارى به فتح غين نقطهدار ، و ضاد نقطهدار ، و راء بىنقطه ، كه بدون فاصله بعد از الف واقع شده است .
و ميرزا محمّد ، در رجال وسيط - پس از آنكه خلاصهاى ، از كلام علامه را از خلاصه و خلاصهاى از كلام شيخ و نجاشى را ، از رجالشان متذكر شده است - گويد : از تصحيحى كه علامه ، راجع به طريق شيخ ، كه منتهى به محمّد بن على بن محبوب مىشود به دست مىآيد ، آن است كه وى حسين غضائرى را توثيق نموده است ، و تا روزگار ما كسى با وثاقت علامه مخالفت نكرده است .
مؤلف گويد : از كلام ميرزا ، يك نوع مناقشهاى احساس مىشود ، زيرا شيخ غضائرى بدون شك ، از مشايخ اجازه شيخ طوسى مىباشد ، و از كتابهايى كه نقل مىكند طبق اجازهء وى بوده است ، و اين كتابها هم در آن عصر متواتر بوده ، و شيوع داشته است ، و در انتساب به مؤلفاتش اشتباهى در كار نبوده است ، چنانچه در عصر ما در انتساب كتب اربعه به
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 198
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص١٩٨