يكى از آن دو نوشته بود : « كتبه على بن ابى طالب » و در پايان ديگرى مرقوم داشته بود « كتبه على بن ابو طالب » و هر دو فقره به خط كوفى بوده و جهت اين دو رسم الخط به غير آنچه مىباشد كه پيش از اين ذكر شده است .
177 - ملا حسن بن كاشى
وى ، فاضلى عالم و محققى شاعر و مدقق منشى و ماهر بود . او و شيخ على كركى و بلكه علامه حلى در نشر مذهب شيعه برابر بودهاند . براى آنكه كاشانى هم حق بزرگى به گردن مردم داشته از جهت آنكه آنها را به راه حق هدايت و به آيين شيعه رهبرى كرده است و به همين ، مناسبت مردم عامه از گذشته و حال با وى دشمنى مىكردهاند و او را سرآغاز حدوث مذهب شيعه در دولت صفويه يا در روزگار سلطان محمّد الجايتو خدابنده مىدانستهاند و براى ديگر ويژگىهاى او بايد به ترجمه احوالش مراجعه كرد .
به خاطرم مىرسد ، ملا حسن از اعلام روزگار علامه حلى بوده و در زمان سلطان محمّد خدابنده مىزيسته و به بلده سلطانيه يعنى همانجا كه به همت سلطان محمّد ، بنا شده مهاجرت و در همان شهر نيز رحلت كرده است . مرقد او هماكنون معروف و مزار است و من هم به زيارت قبر او رفتهام .
ملا حسن از اعلام جليلالقدر و عظيم الشأن بوده ليكن من به اثرى از او دست نيافتهام .
از آثار او هفت قصيده پارسى است كه به نام هفتبند ملا حسن كاشى معروف است « 1 » .
هامش
( 1 ) - همه هفتبند را اين جانب در كتاب كشكول خويش آوردهام مطلع بند اوّل اين است :السّلام اى سايهات خورشيد ربالعالمين * آسمان عز و تمكين آفتاب داد و دينمقطع بند آخر اين است :زائران حضرتت را بر در خلد برين * مىدهند آواز طبتم فادخلوها خالدين- م .