و فرزندش دبيس پس از سيف الدوله به پادشاهى رسيد و كوشكى بنيان كرد و چندى به جاى پدرش برقرار بود و بر مردم حكومت مىكرد . بعد از او فرزندش على به پايگاه جهاندارى نايل آمد ليكن آن چنانكه بايد نيروى نگهدارى تاج و تخت را نداشت و پادشاهى چندين سالهء بنى دبيس در روزگار او منقرض شد و بههمينجهت گفتهاند ، نخستين پادشاه دبيسىها على بود و آخرين جهاندار آنها هم على بود در حق دبيس سرايندهاى دو شعر زير را سروده است :
سألت الندى و الجود حيّان انتما * و هل عشتما من بعد آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله
فقالا نعم متنا جميعا و ضمّنا * ضريح و احيانا دبيس بن مزيد
از جود و بخشش سؤال كردم كه آيا شما زندهايد و آيا پس از خاندان محمّد صلوات اللّه عليهم اجمعين زندگانى كردهايد ؟ در پاسخ گفتند همگى ما مرديم و ما را در خاك دفن كردند و طولى نكشيد كه دبيس بن مزيد ما را زنده كرد .
مؤلف گويد : ممكن است به مناسبت مزيد كه پدر دبيس است حلىها را به « مزيدى » ( به فتح ميم و سكون زا و فتح يا ) ملقب مىدارند . ليكن مشهور در السنه و افواه كلمه مزيدى را « مزيدى » به فتح ميم و كسر زا مىخوانند و حال آنكه در اين شعر به فتح ميم و سكون زا و فتح يا آمده است . ممكن است قول مشهور صحيح باشد و تغييرى كه در شعر اتفاق افتاده به خاطر ضرورت شعرى بوده است .
خدا را شكر با كمال بىبضاعتى موفق شدم ترجمه مجلد اوّل رياض العلماء را در روز دوشنبه 13 ماه جمادى اوّل سال 1405 هجرى مصادف با سالروز شهادت حضرت زهراى مرضيه عليها السّلام در جوار روضه رضيه رضويه على صاحبها آلاف الثناء و التحية به پايان آورم و انا الحقير محمّد باقر ساعدى ابن العلم الحجة الشيخ حسين المقدس عافاه اللّه من جميع الاسقام .