ابن شهرآشوب مازندرانى از ابو الصمصام از حلوانى از مصنف نهج البلاغة روايت كند .
و نيز به وى اجازه دادم تا اثر مزبور را از سيد محيى الدّين ، از سيد عزّ الدّين ابو الحرث محمّد بن حسن بن على حسينى ، از قطب راوندى از سيدين مرتضى و مجتبى دو فرزند داعى حلبى ، از ابو جعفر دوريستى از سيد رضى ، مصنف نهج البلاغة رضى اللّه عنهم اجمعين روايت كند پس آنگاه كه بخواهد مىتواند آن را قرائت و روايت كند مشروط بر آنكه از غلط و تصحيف احتراز جويد و اين اجازه را يحيى بن احمد بن يحيى بن سعيد در 27 شعبان سال 755 هجرى « 1 » مرقوم داشته و درود خدا بر محمّد و آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله .
154 - شيخ فقيه عماد الدّين حسن بن على بن محمّد بن على بن حسن طبرسى
گاهى لقب او را عماد الاسلام و هنگامى عماد گفتهاند و در بعضى از موارد از وى به عنوان طبرى - چنانچه خود او هم در چندين موضع از كتاب كاملش بدان تصريح كرده است - ياد كردهاند و گاهى هم به عنوان مازندرانى وى را شناختهاند .
عماد الدّين فاضلى عالم و متبحرى جامع و متدين و از افاضل دانشوران طبرستان و از معاصران خواجه نصير طوسى رحمه اللّه بوده است .
اين شيخ جليل در پيشگاه دانشوران بزرگ مورد وثوق بوده و يكى از دانشمندانى است كه وجوب نماز جمعه را متوقف به وجود پادشاه دادگرى مىداند كه مبسوط اليد باشد و هرگونه فعاليت صحيح و شرعى از وى به وقوع پيوندد و خود او به اين موضوع در طى كتاب خود به نام اسرار
هامش
( 1 ) - در پاورقى مىنويسد : به طورى كه از خط مؤلف به دست مىآيد تاريخ مزبور 655 بوده است ؛ زيرا يحيى بن سعيد سال 689 درگذشته است - م .