سورة الشّورى مكية . و هى ثلاث و خمسون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - [ حم
2 - عسق ] حروف معجم است « 2 »
3 - چنين وحى كرده آمد « 3 » سوى تو و سوى آن كسها كه از پيش تو بودند خداى عزّ و جلّ بىهمتا و با حكمت « 4 »
4 - او راست آنچه آسمانهاست و آنچه اندر زمين است ، و اوست برتر و بزرگوارتر « 5 »
5 - نزديك آمد كه آسمانها « 6 » بشكافند از بالاى « 7 » ايشان ، و فريشتگان به پاكى ياد كنند بسپاس خداى ايشان ، « 8 » و آمرزش همى خواهند مران كسها را كه اندر زميناند ، بدان « 9 » كه خداى عزّ و جلّ اوست آمرزگار
6 - و آن كسها كه بگرفتند از فرود او دوستان « 10 » و خداى عزّ و جلّ
هامش
( 1 ) بنام خدايى كه كس بزرگى وى اندر نيابد . نيكوكارى كه كس نعمت وى را شمار نداند . بخشايندهء كه كس از رحمت وى بىبهره نماند . ( صو )
( 2 ) حا ، حلم ميم ، ملك است . عين ، عزّ است . سين ، سياست . قاف ، قدرت است . سوگند ياد كردم ببردبارى و ملك و نعمت و برداشتگى و قدرت خويش . ( صو )
( 3 ) كه همچنين پيغام فرستاد . ( صو )
( 4 ) خداى كينه گزار صواب كار . ( صو )
( 5 ) برترست اندر خدايى بزرگ اندر پادشاهى . ( صو )
( 6 ) خواست آسمانها كه . ( صو )
( 7 ) زبر . ( صو )
( 8 ) تسبيح مىكنند بستايش خداوند خويش . ( صو )
( 9 ) بدانيد .
( صو )
( 10 ) بجز وى دوستان و ياران - يعنى خدايان . ( صو )