تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منية المريد ( فارسى ) — صفحة 252

مساهمون:

ص٢٥٢
حالى به تمام معنى او را سپاسگذارى نمايد ، نه آنكه او را شرمنده و صورت بر او ترش كند و رنگش را تغيير دهد و در مجاهده و مدافعه عليه او قيام نمايد .

مناظر با رفيق خود چگونه رفتار كند ؟

هفتم - ياور خود را ممانعت نكند از آنكه از دليلى بدليل ديگر و از سؤالى به سؤال ديگر پردازد بلكه او را از ايراد آنچه بنظرش رسيده متمكن سازد و در باب اصابت امر حق آن اندازهء كه نيازمند است وقت بدهد . اگر كلام حق را در پارهء از سخنان او بدست آورد يا كلام او بدون آنكه خودش هم توجهى داشته باشد مستلزم كلام حق بود به خوبى به‌پذيرد و خدا را سپاسگزار باشد ، زيرا غرض اصلى وصول بكلام حق است و لو بر اثر كلامى باشد كه از درجهء اعتبار ساقط مىباشد ، اما آن‌كسى كه بگويد اين گفتهء تو پذيرفته نميشود زيرا تو از قول اول خود دست برداشتى با آنكه بچنين موضوعى ذىحق نبودى و امثال اين جملات كه تنها اراجيف مناظره‌كاران را مىرساند ، جز دوئيت و نفاق و خروج از طريقهء سداد و وفاق را نتيجه ندهد . بسيارى از اوقات ديده شده كه مجالس مناظره عاقبت‌الامر منتهى بمجادله و نزاع ميگردد و كار به جائى ميرسد كه معترض برهانى عليه كلام خود درخواست مىكند و در عين حالى كه مدعى متوجه است از بيان دليل خوددارى كرده و به همين كيفيت با انكار و اصرار توأم با دشمنى و عناد پايان مىيابد ، البته اين عمل عين فساد و خيانت بشرع مطهر است گذشته از اين در تحت حكم دانشمندى است كه با قدرت و نيرومندى ، دانش خود را كتمان كرده و مردم را منتفع نميسازد .