جاى مناظره
پنجم - شخص مناظر مناظرهء در خلوت و تنهائى را دوستر بدارد از آنكه در ميان مجلس و جمعيتى گفتگو كند ، زيرا مناظره در خلوت حواس را جمع مىكند و صفاء فكر و درك حق را بهتر ميسازد گذشته از اين ميان جمعيت بيشتر دواعى ريا و حرص بر سكوت حجتى و لو باطل هم باشد پيدا مىشود .
گاهى مردمى كه مقاصد فاسدى را در نظر دارند اگر بخواهند در خلوت مناظره كنند كسالت عارضشان شده و از پاسخ مسئله باز ميمانند و ادعا و مباهاتشان در باب مسئله منحصر به مجالس و حيلهگريشان كه : چيرهگى بر خصم ويژهء ماست ميان مجامع خواهد بود ،
مناظر و سپاسگزارى
ششم - شخصى كه در راه دين مناظره و جدال مىكند لازمست مانند كسى باشد كه گمشدهء خود را وقتى بدست مىآورد سپاسگزارى مىكند :
از آن طرف فرقى ندارد كه اظهار حق بدست او شده باشد يا از زحمت ديگرى بهرهمند گردد ، على اى حال رفيق خود را ياور خويش ميداند نه دشمن آئين و كيش ، و وقتىكه فهميد رفيقش خطاء او را بوى شناسانيده و مطلب حق را اظهار كرده سپاسگذار او خواهد بود ، مانند كسى كه در طلب گمشدهء خود برآيد و او را ديگرى به راه ديگر كه از گمشدهء او اثرى نيست رهنمائى كند ، اتفاقا آنجا با گمشدهاش تصادف كند شكرگذار اوست ، مطلب حق هم مانند گمشدهايست كه بدين - وسيله لازمست در طلب او برآيد ، در نتيجه حق شخص مؤمن است ، چون مطلب واقعى بر زبان خصمش جارى شود از او پذيرفته و با خوش -