تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منية المريد ( فارسى ) — صفحة 248

مساهمون:

ص٢٤٨
اينك آنها كه براى خدا و در راه خدا مناظره ميكنند نشانهائى دارند كه شرائط و آداب بر اثر آنها هويدا مىشود يادآورى ميكنيم و شرائط مذكور ذيلا از نظر شما ميگذرد .

منظور از مناظره چيست ؟

نخست - يگانه منظور از مناظره رسيدن به حق و طلب ظهور حق بهر ترتيبى كه پيش‌آمد كند بوده باشد ، نه آنكه نظرش اظهار پاداش و مزد و تراوش دانش و صحت نظر او باشد ، زيرا اين معنى موجب مراء و جدالى است كه زشتيها و نهى اكيد از او را از نظر آيات دانستى . بر شخص مناظر لازمست كه يگانه قصدش آرزوى تأثير باشد و درصورتيكه بداند در مناظره ، حق او رعايت نميشود و سخن او پذيرفته نميگردد و از آن طرف شخص مخالف هم با آنكه پرده از روى خطاء او برداشته و افتضاح شده دست از رأى سخيف خود برنميدارد چنين مناظرهء تجويز نشده ، زير به اين موضوع آفاتى كه در اين نزديكى تذكر ميدهيم مترتب است ، گذشته از آن نتيجه اولى و غرض اصلى كه شايسته است از انجام مناظره بدست آيد حاصل نميشود .

جلسهء مناظره

دوم - هنگامى كه جلسهء مناظره افتتاح شد مطلبى كه اهم از مناظره باشد صورت نگرفته باشد ، زيرا مناظره هرگاه بر وجه شرعى واقع شود و حكم وجوبى به خود گيرد البته از فروض كفائى بشمار آمده ، در نتيجه زمانى كه واجب عينى يا كفائى و درعين‌حال اهم از مناظره رخ بدهد اشتغال بمناظره جائز نميباشد ، بلكه از جمله فروضى كه در اين وقت رعايت نميشود و به طور كلى غفلت ميكنند امر بمعروف و نهى از منكر است .