درس بخوانم ليكن براى خاطر شما ترك كردم ، بپرهيزد و خوددارى كند .
در نتيجه كسى كه موضوعات مزبور را عملى سازد ، اضافه بر آنكه كار مكروه يا گناه و امر حرامى را مرتكب شده ، مستحق كيفر و خوارى و دوريست ، براى نادانى و ريائى كه مرتكب شده پيش از اين در خبرى كه از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام نقل كرديم اشعارى به اين معنا شده است .
محصل و خطاب بمعلم
بيست و دوم - تا ميتواند مخاطبات خود را با معلم به خوبى انجام دهد بنابراين چون و چرا لم و لا و لا نسلم ( قبول نداريم ) گويندهاش كيست ؟ مدركش كجا است ؟ يا آنچه حفظ دارم يا به من رسيده بر خلاف است ، و جز اينها حرفهاى ديگرى نزند ، آرى اگر خواهد اصل مطلب را بدست آورد و مدركش را بفهمد از راه مهربانى پيشآمده و طريق وصول به او را در نظر بگيرد ، البته استفادهء از اين موضوع در مجلس ديگر صورت بگيرد ، آن هم از نظر بهرهبرى نه از راه منازعه و جدال .
ليكن شايسته است بجاى لم و لا اسلم بگويد : اگر چنين براى ما گفته شود ، يا اگر ما به اين طريق منع كرديم ، يا اگر چنين سؤال شديم يا اگر اينچنين ايراد شود ، و امثال اين سخنان در نتيجه مطلب خود را بطور استفهام ادا كرده و پاسخ طلبيده و با كمال ادب و عبارت لطيفى در صدد استفادهء از استاد برآمده .
هرگاه استاد بگفته خود يا طرح دليلى اصرار نمايد و شاگرد آنطورى كه شايسته است مطلب را درك نكند ، يا از روى فراموشى و غفلت سخن ناصوابى بگويد ، شاگرد مىبايد صورت خود را تغيير نداده و مانند اشخاص منكر بجانب رفيق خود اشاره نكند كه : معلم مطلب را نميداند . بلكه با گشادهروئى مطلب را بپذيرد ، اگرچه استاد از نظر