مجملا اين معنى را كه تاكنون يادآورى شديم راجع به فرمانبرى و روش ادب بود ، مردم دراينباره گفتارى دارند و هريك از ياران پيشين و ديگران ، راهى را برگزيده ليكن تفصيلى كه از نظر شما گذشت بهتر خواهد بود .
محصل و توجه بگفتار معلم
بيستم - از اهم اموريست كه شخص محصل بايد مراعات كند .
هنگام گوش فرادادن بگفتار استاد بايد بسوى او توجه كامل داشته و با تمام بدن به طرف او اقبال كرده گفتار او را در بوته تصور درآورد ، به طورىكه نيازمند باعادهء ( بازگردانيدن ) كلام نباشد ، و بدون ضرورت بجانب ديگر التفات نكند ، و بىكرانه ( جهت ) به طرف راست و چپ و بالا و پائين نگران نشود ، ويژه هنگام گفتگو و مباحثهء با استاد ، در نتيجه شايسته نيست كه بجاى ديگر توجه داشته باشد و بر اثر نالهء كه ميشنود پريشان شود ، و توجهش بسوى او جلب گردد ، مخصوصا هنگام بحث مىبايد در محضر استاد آستينهاى خود را از حركت مانع شود و تكمهاى آنها را نگشايد كه دستانش نمودار گردد ، با دست به صورت و سينهء معلم اشاره نكند ، و جامه و بدن او را دست نكشد ، و با دست و پا و ساير اعضا بازى نكند ، دست بريش و دهان خود نگذارد ، و با بينى خود ملاعبت نكند ، دهانش را نگشايد ، دندانش را پاك نكند ، با كف دست به زمين نكوبد ، با انگشتان به زمين خط نكشد ، انگشتان را ميان يكديگر نگذارد ، با تكمهء جامهاش بازى نكند انگشتان را نشكند ( چنانچه خوى ناپسند مردمانست كه در هركجا باشند انگشتان را فشار ميدهند صدائى آشكار مىشود ) ، بلكه محصل با خرد ، مىبايد هنگام درس تمام بدنش ساكن و آرام باشد ، بىجهة تنحنح ( صدا