نصيحت و اندرز باشد نه مجرد اظهار خطا و صواب ، تا آنكه شاگرد بچنين عملى فريفته نشود و شيوهء خود قرار ندهد ، در پايان مطلب تذكر ميدهد كه همهء اين مبحث مناسب كسى است كه اهليت اشتغال كرسى تدريس داشته و الا ثمرى نخواهد داشت .
استاد در ساعت درس
يازدهم - هنگام تدريس آنچه از قواعد كلى كه حرام نيست و مستثنيات آنها ذكر شده در تضاعيف كلام خود از جهة تفطن شاگردان يادآورى كند . مانند اينكه بگويد هر ركنى بطور اطلاق كه در نماز زياد و كم شود موجب بطلان نماز خواهد بود مگر صور مخصوصى كه بايد توضيح داده شود .
يا بگويد در صورت اجتماع سبب و مباشر مباشر بر سبب مقدم است .
هركس چيزى را تنها از نظر غرض شخصى خود اخذ نمايد و پس از آن اظهار كند كه آن مال را به صاحبش رد كردم سخنش پذيرفته نشود .
در باب سوگند به خدا معتبر نيت حالف است ، مگر مستحلف كه قاضى و حاكم باشد ، و او را بر اثر ادعائى بسوگند وادارد ، كه معتبر نيت قاضى يا نائب او است كه طالب سوگند شود .
هر سوگندى كه ، بر نفى فعل ديگرى باشد همانا سوگنديست كه بر نفى علم صورت گرفته مگر دربارهء كسى كه عليه او ادعا شده ، بنده يا حيوانى كه در تصرف دارد چنين جنايتى كرده در وهلهء اول بذمه بنده مالى بر له آقاى او نميباشد .
و امثال اين قواعد كلى كه براى تشريح اذهان بهرهء قابلى دارد .
ديگر آنكه هنگام تدريس جملههائى كه مضبوط شده يا مباحثى