تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منية المريد ( فارسى ) — صفحة 112

مساهمون:

ص١١٢
شود يا به سفر رفته باشد دفع هم او نموده و كسان او را دلجوئى بدهد و باندازهء استطاعت در مهم آنها قيام كند و حوائجشان را برآورد ، و اگر خانوادهء او بهيچ‌يك از مزبورات فوق نيازى ندارند با روئى باز كه حاكى از محبت اوست ايشان را وداع گفته و بيرون رود .

هويت شاگردان از نظر معلم

هفتم - استاد بايد اسامى شاگردان و كسانى كه در جلسهء افادهء او حضور بهم ميرسانند بداند و از انساب و شهرها و احوال ايشان باخبر باشد و هماره در حق ايشان دعا كند ، در اين مبحث هفتم به همين مختصر قناعت نموده زيرا آنچه در باب اين موضوع در حديث مسلسل رسيده كه بايد از اسم و كنيه و شهر و اقامتگاه شخص ، بازپرسى نمود ، ما را از طول كلام بىنياز مىكند .

بذل جهد

هشتم - معلم بايد آنچه آموخته و فراگرفته در بذل او خوددارى نكرده و جوانمردانه در اين صراط قدم برداشته و به آسانى بشاگردان خود بياموزد و در باب افادهء بشاگردان مهربان باشد و با رفاقت و پند و ارشاد ، به مهماتشان بپردازد و آنها را وادار كند كه در حفظ فوائد نفيسى كه به آنها ابذال نموده كوشش نمايند ، و هرگاه دانشجوئى براى فراگرفتن برخى از معلومات و ما يحتاج خود اهليت دارد در ذخيرهء او قيام ننمايد و آنچه از معارف و معلومات كه باصلاح ايشان سازشى ندارد پوشيده بدارد زيرا اقدام بر خلاف ، موجب تفرقهء فكر و فساد احوال آنان مىشود ، هرگاه محصلى در باب امرى كه صالح براى او نيست پرستشى كرد و اراده كرد كه از وى فراگيرد مضرات او را بشاگرد بفهماند و چنين وانمود كند كه منظور من تنها حرص و طمع در اين موضوع نيست بلكه بر اثر
منية المريد ( فارسى ) — صفحة 112 | الشهيد الثاني / ساعدى خراسانى