( 1 ) چنانچه ميدانيم ياران حسين ع معدود بودند و اين گونه پيشآمدهاى ناگوار كه ميشد كار را بر حسين سختر و بالاخره آثار شكست ظاهرى در ياران حسين ع هويدا مىشد ليكن ياران پسر سعد كه زياد بودند اثرى از شكست در آنها ظاهر نمىگرديد و به همين ترتيب آتش جنگ از هر دو طرف شعلهور و كشتار زياد ويژه ياران حسين ع و تا هنگام ظهر از دست نامسلمانان كوفه و شام آسيبهاى بسيارى ديدند .
هنگام ظهر ، امام حسين ع با ياران خود نماز خوف كه تكليف روز پيكار است بجاى آورد .
پس از اين حنظله شبامى در برابر كوفيان آمده گفت اى مردم بيم دارم امروز هم كارى كنيد كه مانند روز احزاب به آسيب مبتلا گرديد امروز از ارادهء شوم خود دست برداريد تا فرداى قيامت به عذاب خدا معذب نشويد اى مردم خون حسين ع مريزيد تا در نتيجه از شكنجه خدا آسوده باشيد و بدانيد دروغ نمىگويم زيرا ثابت است آدم دروغگو زيانكار است پس از اين به آهنگ پيكار برآمده شهيد شد .
بعد از او شوذب غلام شاكر حضور اقدس حسين ع شرفياب شده عرض سلام كرده توديع نموده بميدان رفت و بمبارزه پرداخته و شربت شهادت نوشيد .
پس از پيشآمد جانسپارى نامبردگان ، عابس شاكرى حضور اقدس آمده عرض سلام كرد و با حضرت او وداع كرده بميدان رفت و جنگيد تا كشته شد .
و همچنان ياران حسين ع يكى پس از ديگرى بميدان ميرفت و جام شهادت مىنوشيد تا به غير از خاندانش ديگرى باقى نماند .
اين هنگام فرزند بزرگوارش على بن الحسين ع كه مادرش ليلى دختر ابو قره ثقفى و جوانى خوش سيما كه در آن وقت بىنظير و نوزده سال از عمر شريفش گذشته پاى مردى در ميدان نهاده خود را
الإرشاد ( فارسي ) — صفحة 458
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٤٥٨