قيمتها بالا رود و بناهاى بلند ساخته شود و فاسقان حكومت كنند و بلا سخت شود و فرومايگان فخر ورزند و زمين در منطقه بيداء فرورود و تَرك و جلاى وطن پسنديده گردد . پيش از آن ، رويدادهايى رخ ميدهد كه كودك از آن پير ميشود و بزرگسال به رنج ميافتد و گشادهزبان ، لال ميشود و خردمند به بهت فروميرود . در آن حال ، با شمشيرها به هم ميتازند ، حال آن كه پيشتر در آسايش و رفاه ميزيستهاند . ]
آه از آن مصيبت كه رهاورد بلاى سنگين و گريه طولانى و زارى و ناله و فرياد سخت و هلاكتى آميخته به هرج و مرج است ! اين خواست خداست و حتما تحقق خواهد يافت ! سوگند به آن كه دانه را شكافت و آدمى را پديد آورد ! اگر خواهم ، گويمتان كه تا روز قيامت ، كدام مكانها يكايك ويران خواهد شد و كدام مكانها پس از ويراني ، آباد خواهد گشت ! »
در اين حال ، مردى از وى پرسيد : « ويژگى آن افراد فرومايه چيست ؟ » فرمود : « كسانى هستند كه وقتى با هم گرد بيايند ، مايه ضرر باشند و وقتى از هم جدا گردند ، مايه نفع . » گفته شد : « زيان گرد هم آمدنشان را دانستيم . سود جدا شدنشان چيست ؟ » فرمود : « صاحبان حرفهها به كارهاى خود بازميگردند و مردم از آنان سود ميبرند ، مانند بازگشت بنا به كار بنايي ، بافنده به كارگاه بافندگي ، نانوا به مغازه نانوايي . »
سپس مردى برخاست و گفت : « اى اميرالمؤمنين ! با ما از فتنه بگو . آيا درباره آن ، از رسول خدا سؤال نمودي ؟ » فرمود : « آري ؛ هنگامى كه اين آيه نازل شد : ألم أحَسِبَ النَّاسُ أنْ يتْرَكُوا أنْ يقُولُوا آمَنَّا وَهُم لا يفْتَنُونَ : آيا مردم پنداشتند كه تا گفتند ايمان آورديم ، رها مىشوند و مورد آزمايش قرار نمىگيرند ؟ ( عنكبوت : 1 - 2 ) دانستم كه تا وقتى رسول خدا در ميان ما باشد ، فتنه بر ما نازل نميگردد . پس گفتم : “ اى رسول خدا ! اين چه فتنهاى است كه خدا از آن به تو خبر داده است ؟ ” فرمود : “ اى علي ! همانا امتم پس از من دچار فتنه خواهند شد . خدا جهاد با فتنهزدگان را بر تو واجب نموده ، همان سان كه جهاد با مشركان را بر من واجب ساخت . ” گفتم : “ اى رسول خدا ! پدر و مادرم فدايت ! اين فتنه كدام است كه در آن ، جهاد بر من واجب شده است ؟ ” فرمود : “ فتنه كسانى كه گواهى ميدهند خدا يكى
نبرد جمل ( فارسى ) — صفحة 563
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٥٦٣