مسلمانان را ديد ، زيرا به وى وحى شد : « اى پيغمبر ! مؤمنين را به جنگ تشويق كن ! اگر شما بيست نفر بردبار و صبور باشيد بر دويست نفر از دشمنان پيروز مىگرديد و اگر صد نفر باشيد بر هزار نفر از كفار غلبه مىكنيد ، زيرا آنان مردمى جاهل هستند . » « 1 »
بدنبال اين وحى بود كه حضرت نزد ياران خود بازگشت و آنان را به جنگ ترغيب نمود و فرمود : « سوگند به آنكس كه جان محمد به دست او است ، هريك از شما كه در اين نبرد شريك است و با كفار مبارزه مىكند اگر با صبر و شكيبايى استقامت كند و كشته شود خدا او را وارد بهشت مىكند . »
رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم پس از تشجيع قوم خود كفى از ريگهاى بيابان برداشت و به سوى قريش پاشيد و فرمود : « شاهت الوجوه » قبيح باد اين صورتها ، سپس به ياران خود گفت : محكم و استوار باشيد ، در اين حال نيروى مسلمانان افزايش يافت و شادى كنان يكصدا فرياد زدند : « أحد ، أحد » ( خدا يكى است ، خدا يكى است ) .
خداى يكتا ملائك را به يارى ايشان فرستاد و به آنان بشارت فتح و پيروزى داد و به يقين و ايمان آنان افزود ، سپس رسول اللّه در ميان صفوف مسلمانان ايستاد و به تقويت روحيه و نيروى آنان همت گماشت و آنان را به نصرت الهى بشارت داد .
پيروزى مسلمانان در جنگ بدر
روحيه مسلمانان در اثر تشويق پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم و شركت او در صفوف آنان تقويت و خدا نيز فرشتگان خود را به مدد مسلمين مأمور كرد ، آتش جنگ شعلهور شد و گرد و غبار منطقه را تيره و تار كرد و مسلمين تعداد زيادى از قريش را كشته و يا به اسارت درآوردند و افتخارى جاودان را در تاريخ اسلام به ثبت رسانده و جنگ را به سود خود به انجام رساندند .
بلال ، امية بن خلف را در بين جنگجويان قريش ديد كه با نخوت و تكبر در بين مشركين جولان مىدهد . او كسى بود كه در مكه بلال را تحت انواع شكنجه قرار داد تا شايد اسلام را ترك كند و براى اين كار او را در بيابانهاى سوزان مكه به پشت
هامش
( 1 ) . سوره انفال ، آيه : 65 .