عتابى در مورد گرفتن فداء « * »
سرنوشت اسيران جنگى
در پايان جنگ بدر قريش با قلبهاى شكسته و پر و بال ريخته ، در حالى به سوى مكه بازگشتند كه از ذلت و خوارى سرافكنده بودند و رنج شكست ، كمر آنها را خميده و كينه و عداوت وجود آنها را فراگرفته بود ، زيرا در اين روز ، نبردى سنگين با سپاه اسلام داشتند و مردان شجاع و دلير دو لشكر باهم درآويختند و با تمام توان به مبارزه يكديگر رفتند ، اما پس از فروكش آتش جنگ ، قريش خود را با دهها كشته و اسير مواجه ديد و مجبور شد بسيارى از وسايل و تجهيزات و اسبها و شترهاى خود را بر جاى گذاشته و متوارى گردند و هرگز چنين احتمالى نمىدادند كه با سپاهى حدود ثلث لشكر خود روبرو شوند و چنين شكست سنگينى را هم تحمل كنند .
بعلاوه اين كشتگان و اسيران از افراد عادى و معمولى و بردگان ايشان نبودند كه تسلى آن آسان باشد بلكه مصيبت قريش آن بود كه در اين جنگ دليران و شجاعان و بزرگان خود را از دست دادهاند و امروز خود را ذليل و خوار مىبينند .
در مقابل ، رسول اللّه كه تا آن روز در معرض آزار و اذيت قريش بود ، امروز به
هامش
( * ) . اقتباس از سوره انفال آيات : 67 و ما بعد آن .