سورة النّاس
اين سوره مشتمل بر شش آيه و مدنى است .
[ سوره الناس ( 114 ) : آيات 1 تا 6 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ( 1 ) مَلِكِ النَّاسِ ( 2 ) إِلهِ النَّاسِ ( 3 ) مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ ( 4 )
الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ ( 5 ) مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ ( 6 )
ترجمه :
( 114 / 6 - 1 )
به نام خداوند بخشندهى مهربان
بگو به پروردگار مردم پناه مىبرم .
فرمانرواى مردم .
خداى مردم .
از شرّ وسوسهگر پنهانكار .
كسى كه در دلهاى مردم وسوسه مىكند .
اعمّ از جنّ و انسان .
تفسير
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
چون خداى تعالى به نبىّ صلّى اللّه عليه و آله خود امر مىكند كه از شرّ وسواس شياطين ، جنّ و انس از خدا پناه جويد و اين وسواس به غير از انسان كه ذكر خدا را فراموش كرد متعلّق نمىشود لذا « ربّ » را اضافه به « النّاس » كرد .
و تعبير به « ناس » نمود تا اشاره به اين باشد كه اين وسواس جز در مورد فراموشكننده ناسى محقّق نمىشود .
و « ربّ النّاس » عبارت از ربّ الارباب است ولى با اسمى كه محيط به همهى اسماست ، كه از آن تعبير به روح مىشود و آن بزرگتر از جبرئيل ، ميكائيل است و با هيچ يك از انبيا نبوده و با محمّد صلّى اللّه عليه و آله بوده است .