سورة الإخلاص
اين سوره مكّى است و بعضى آن را مدنى مىدانند و مشتمل بر چهار آيه و بعضى گفتهاند بر پنج آيه است و از آن جهت سورهى اخلاص ناميده شده كه هر كس آن را بخواند و به آن معتقد باشد از جميع انواع شرك خالص مىگردد و سورهى توحيد ناميده شده چون دلالت بر توحيد ذات و صفت مىكند و نيز كسى كه آن را همانطور كه نازل شده بخواند موحّد مىشود و سورهى صمد و سورهى قل هو اللّه و سورهى نسبة الرّب و سورهى ولايت ناميده شده چنانچه فاتحة الكتاب ، سورهى نبوّت ناميده شده .
[ سوره الإخلاص ( 112 ) : آيات 1 تا 4 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ( 1 ) اللَّهُ الصَّمَدُ ( 2 ) لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ ( 3 ) وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ ( 4 )
ترجمه :
( 112 / 4 - 1 )
به نام خداوند بخشندهى مهربان
بگو او خداوند يگانه است .
خداوند مهتر [ بىنياز ] .
نه فرزند آرد و نه كسى از او زاده است .
و او را هيچ كس همتا نيست .
تفسير
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ
گويند : اين سوره هنگامى نازل شد كه مشركين به رسول خدا مىگفتند : نسبت پروردگارت را براى ما بگو .
يا هنگامى كه دو مرد از مشركين آمدند و اين سخن را گفتند ، يا