« حمالة الحطب » ناميده شده چون او به سبب دشمنى با نبىّ صلّى اللّه عليه و آله وزر و وبالها را كه هيزم جهنّماند حمل مىكرد يا مردم و همسرش را بر دشمنى رسول وادار مىكرد و آنان را با منع از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله .
و وادار كردن بر دشمنى با او به جهنّم مىكشانيد ، يا بين مردم سخنچينى مىكرد و آتش دشمنى را بين آنان روشن مىساخت و سخن چينى حطب و هيزم اين آتش ناميده شده ، يا او خار و خاشاك را جمع كرد و در راه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پخش مىنمود .
فِي جِيدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ
« المسد » با سكون به معناى تابيدن است و با حركت به معناى چرخ چاه است كه از آهن درست شده باشد و به معناى طناب از ليف يا ليف درخت خرما ، يا طناب از هر چيز ، يا مفتول كه محكم بافته شده باشد از هر چيز كه بافته شده باشد ، آمده است .
بعضى گفتهاند : طنابى است كه خشونت و زبرى ليف و حرارت آتش و سنگينى آهن را دارا مىباشد كه علاوه بر عذاب بر گردن زن ابو لهب گذاشته مىشود .
بعضى گفتهاند : در گردنش سلسله و زنجيرى از آهن خواهد بود كه طول آن هفتاد ذراع است و از دهن او داخل و از مقعد او خارج مىشود و دور گردنش در آتش پيچيده مىشود .
بعضى گفتهاند : زنجير فاخرى از جواهر در گردنش بوده كه مىگفت : من اين زنجير را در راه دشمنى با محمّد صلّى اللّه عليه و آله صرف مىكنم كه همان در روز قيامت عذاب او مىشود .
و زن ابى لهب دختر حرب و خواهر ابو سفيان بود و كنيهى او