سورة المسد
اين سوره مكّى است و مشتمل بر پنج آيه است .
[ سوره المسد ( 111 ) : آيات 1 تا 5 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ ( 1 ) ما أَغْنى عَنْهُ مالُهُ وَ ما كَسَبَ ( 2 ) سَيَصْلى ناراً ذاتَ لَهَبٍ ( 3 ) وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ ( 4 )
فِي جِيدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ ( 5 )
ترجمه :
( 111 / 5 - 1 )
به نام خداوند بخشندهى مهربان
زيانكار باد دستان ابو لهب و خود او هم زيانكار شد .
مالش و دست آوردش به كارش نيامد .
زودا كه به آتشى شعلهور درآيد .
و زنش هيزمكشان [ / آتشافروز معركه ] است .
و ريسمانى از ليف خرماى تافته بر گردن دارد .
تفسير
تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ
تبّ تبّا و تببا و تبابا و تبيبا يعنى ناقص شد و زيان كرد و تبّ الشيء يعنى آن را قطع كرد و نسبت قطع و بريدن به دستهاى ابى لهب بدان جهت است كه حيات ابدى و اتّصال اخروىاش را با دستهاى خودش قطع كرد و نيز اعمال و كارهاى او كه سبب زيان و هلاكت او شد بيشتر با دستهايش ظاهر مىشد .
جملهى اوّل دعا و جملهى دوّم خبر است ، يا هر دو دعايى يا هر دو خبرى است و جملهى اوّل نسبت به دنيا و جملهى دوّم نسبت به آخرت است ، يا اين مطلب لحاظ شده كه جملهى اوّل نسبت به خودش باشد و جملهى دوّم نسبت به بىنياز كردن از مال .