يا حال از ضمير منصوب است ، يعنى آتش بر آنان احاطه كرده ، در حالى كه آنان در ميخهاى آهنى داغ شده هستند ، يعنى درها بر روى آنان بسته مىشوند ، سپس آن درها با ميخ آهنى محكم مىشوند .
و بعضى گفتهاند : مقصود ستونهاى سرادقهاست كه خداى تعالى فرمود :
« أَحاطَ بِهِمْ سُرادِقُها »
و بعضى گفتهاند : مقصود از « عمد » غل و زنجيرهايى است كه با آنان بسته مىشوند .
قال علىّ عليه السّلام :
من استقبل وجوه الآراء عرف مواقع الخطاء هر كس دليل آراى مختلفه را بررسى كند لغزشگاهها و جايگاههاى خطا را مىفهمد .
هر كه روى آرد به آرا از دليل * مىشناسد آنچه مىباشد عليل
منهاج البراعة علامهى خويى قدّس سرّه ج 21 ص 250 و 251