تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 608

مساهمون:

ص٦٠٨
فعليّت‌ها و قوا و استعدادهاى نهانى .
وَ حُصِّلَ ما فِي الصُّدُورِ
كه نيّت‌ها ، اراده‌ها ، خيال‌ها و اعتقادهاى قلبى را آشكار مىسازد .
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ
اين جمله مفعول « يعلم » است كه عامل از آن معلّق شده ، يعنى ، شايسته است كه اين مطلب را بداند و در نتيجه از مخالفت با گفتار رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله خوددارى و امتناع نمايد و ضمير لفظ « بهم » به انسان برمىگردد . زيرا انسان يا در معنا جنس است ، يا به
« ما فِي الْقُبُورِ »
برمىگردد و تعبير به لفظ « ما » بدان جهت است كه آنچه كه در قبرهاست ، مادام كه در قبرها باشد در حكم غير قابل است و آنگاه كه برانگيخته شوند و از گور بيرون بيايند در حكم صاحب شعور و عقل مىشوند . قال علىّ عليه السّلام : ربّ عالم قد قتله جهله و علمه معه لا ينفعه بسا علمى كه جهلش او را كشته و نابود كرده و از دانشش كه با اوست هيچ سودى نبرده است .
بسا عالمى كشته جهل خويش * نبسته از آن علم مرهم ، به ريش
منهاج البراعة علامه‌ى خويى قدّس سرّه ج 21 ص 161 و 162
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 608 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى