سورة القدر
اين سوره مكّى است و بعضى آن را مدنى دانستهاند و آن مشتمل بر شش آيه است .
[ سوره القدر ( 97 ) : آيات 1 تا 5 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ ( 1 ) وَ ما أَدْراكَ ما لَيْلَةُ الْقَدْرِ ( 2 ) لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ ( 3 ) تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ ( 4 )
سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ ( 5 )
ترجمه :
( 97 / 5 - 1 )
به نام خداوند بخشندهى مهربان
ما آن [ قرآن ] را در شب قدر نازل كردهايم .
و تو چه دانى شب قدر چيست ؟
شب قدر بهتر از هزار ماه [ عادى ] است .
در آن [ شب ] فرشتگان و جبرئيل به اذن پروردگارشان براى انجام هر كار فرود آيند .
[ اين شب ] تا دميدن سپيده دم آكنده از سلامت [ و امنوامان ] است .
تفسير
إِنَّا أَنْزَلْناهُ
ما قرآن را نازل كرديم .
لفظ « قرآن » را به طور صريح ذكر نكرد و آن را به صورت ضمير و مبهم آورد تا آن را بزرگ نمايد و بزرگ جلوه دهد ، يعنى ، مدّعى شود كه قرآن بدون تعيين معيّن است .
چنانچه نسبت نازل كردن به ضمير متكلّم و تعيين ظرف تفخيم و بزرگ نمودن آن است و قرآن را خداى تعالى از حيث صورتش .
فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
در شب قدر نازل فرمود كه آن سينهى