فرا بخوانيد .
كَلَّا
منع محمّد صلّى اللّه عليه و آله است از شكستن قصد و عزمش در طاعت پروردگارش .
يا خطاب عامّ است و « كلّا » ردع هر كسى است كه بخواهد پيرو ابو جهل باشد و فريب او را بخورد .
لا تُطِعْهُ
در نهى از نماز ، يا در تكذيب محمّد صلّى اللّه عليه و آله ، اطاعت او را نكن .
وَ اسْجُدْ
يعنى به نهى او اعتنا نكن و ناراحت نباش نماز بخوان و در نماز خود سجده كن و نسبت به پروردگارت ذليل باش .
وَ اقْتَرِبْ
با سجده به پروردگارت نزديك باش ، چون نزديكترين و بهترين وقت كه بنده به پروردگارش نزديك مىشود وقتى است كه در حال سجده باشد و سجود در اينجا واجب است .
از ابى عبد اللّه عليه السّلام آمده است « 1 » : سورههايى كه سجده در آنها واجب است ، عبارتند از « الم تنزيل » و « حم السّجدة » و « النّجم اذا هوا » و « اقرأ باسم ربّك » .
و غير از اين چهار مورد سجده در جميع قرآن مستحبّ است و واجب نيست و واجب كردن سجده بر امّت در صورتى كه خطاب مخصوص به محمّد صلّى اللّه عليه و آله باشد از جهت تبعيّت و پيروى كردن از اوست .
و واجب نمودن سجده جهت قرائت امثال اين آيه يا استحباب سجده بدان جهت است كه مكرّر ذكر كرديم كه قارى قرآن شايسته است در حين قرائت از نسبت افعال به خود فانى باشد و زبان او زبان خدا باشد ، نه زبان خودش تا در زمرهى كسانى نباشد كه خداى تعالى
هامش
( 1 ) نور الثقلين ج 5 ص 608 .