مرتبهى كمال مطلق كوتاه و قاصر يافت و به سوى آن هدايت و راهنمايى كرد ، يا در امر معاش و زندگى خود سرگردان ديد و به تدبير معاش رهنمون گشت ، چون به كسى كه در كسب و معيشت خويش متحيّر باشد ضالّ و گمراه گفته مىشود ، يا تو را چنين يافت كه نه كتاب مىشناسى و نه ايمان پس تو را به سوى آن دو رهنمون گشت .
و بعضى گفتهاند : معناى آيه اين است كه تو را در شعبهاى مكّه گمراه ديد پس به سوى جدّت عبد المطّلب رهنمون گشت .
چون روايت شده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در شعبهاى مكّه گم شد در حالى كه كوچك بود .
پس ابو جهل او را ديد و به سوى جدّش برگردانيد .
و بعضى گفتهاند : حليمه كه به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شير مىداد پس از تمام شدن شير دادن خواست او را به سوى جدّش برگرداند پس در راه گم شد و حليمه با بىتابى او را طلب مىكرد كه در اين هنگام پيرمردى را ديد كه بر عصايش تكيه داده است ، پيرمرد از حال حليمه پرسيد كه حليمه جريان را گفت .
پيرمرد گفت : بىتابى نكن من جاى او را به تو نشان مىدهم ، پس آمد نزد بت « هبل » و گفت : اين سعديّه طفل شيرخوارش را گم كرده و من نزد تو آمدم تا محمّد را به او برگردانى ، تا نام محمّد صلّى اللّه عليه و آله را بر زبان آورد بتها افتادند و صدايى را شنيد كه مىگفت : هلاك و نابودى ما به دست محمّد صلّى اللّه عليه و آله است ، پس از آنجا بيرون آمد در حالى كه دندانهايش به هم مىخورد .
پس حليمه قضيّه را به عبد المطّلب خبر داد و عبد المطّلب به
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 566
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٥٦٦