شاخههايش به خانهى فلان آويزان شده است به من بده و من به تو درخت خرمايى در بهشت مىدهم .
آن مرد خوددارى كرد ، حضرت فرمود : آن را به من به فروش در مقابل باغى در بهشت باز هم امتناع كرد و رفت ، در اين بين ابو الدّحداح به او رسيد و آن را با چهل درخت معاوضه كرد و خريد و سپس خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آمد و عرض كرد : يا رسول اللّه اين درخت را بگير و براى من در بهشت همان باغ را بده كه به اين مرد گفتى و او قبول نمىكرد .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : براى تو در بهشت باغها ، باغها ، باغهاست .
پس خداى تعالى اين آيات را نازل نمود .
از امام باقر عليه السّلام آمده است :
« فَأَمَّا مَنْ أَعْطى »
، يعنى ، كسى كه عطا كند از آنچه را كه خداوند به او داده است ،
« وَ اتَّقى وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنى »
، يعنى بدين گونه كه خداوند در مقابل يكى ده تا صد هزار عطا مىكند .
« فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرى »
، يعنى ، هيچ كار خير را اراده نمىكند مگر آنكه براى او آسان مىشود .
وَ ما يُغْنِي عَنْهُ مالُهُ إِذا تَرَدَّى
به خدا سوگند كه اين شخص بخيل از كوه يا از ديوار يا درون چاه سقوط نمىكند و ليكن در آتش جهنّم سقوط مىكند .
و نيز از امام باقر عليه السّلام آمده است :
« فَأَمَّا مَنْ أَعْطى وَ اتَّقى »
كسى كه عطا و پرهيز كند و با قوت و روزى خود ايثار نمايد ، روزه بگيرد و تا به نذرش وفا كند و انگشترش را در حال ركوع صدقه دهد ، مقداد را در دينار بر خود ترجيح دهد ،
« صَدَّقَ بِالْحُسْنى »
عبارت از بهشت و ثواب از جانب خداست : « فسنيسّره » ، يعنى ، او را در خير امام و پيشوا قرار