تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 550

مساهمون:

ص٥٥٠
آبش را رعايت كنيد . سپس او را دروغزن شمردند و آن [ شتر ] را پى كردند ، آنگاه پروردگارشان آنان را به گناهشان ، به يكسان نابود ساخت . و از عاقبت كارش نترسيد .

تفسير

وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها
سوگند به شمس صورى ، يا شمس حقيقى يا روح انسانى .
وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها
سوگند به ماه كه در روشن كردن جانشين خورشيد است . يا در طلوع تابع و پيرو خورشيد است ( نور از آن مىگيرد ) ، يا هنگام غروب خورشيد پشت سر آن ماه بيرون مىآيد و آن در اواسط هر ماه است ، يا سوگند خورده به ماه نفس انسانى آنگاه كه پيرو و تابع روح باشد در عروج به سوى خدا .
وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها
آنگاه كه خورشيد آشكار شده و به كمال ظهور برسد كه آن اواسط روز است ، يا مقصود از شمس امام و مقصود از نهار سينه‌اى است كه به اسلام گشوده شده اگر امام بروز نمايد و با نور امام سينه روشن شود و آن وقتى است كه آرامش و سكينه به وسيله‌ى ظهور امام و با ملكوت امام بر سالك نازل گردد .
وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها
سوگند ياد كرد به شب و آن هنگام از شب كه تاريكىاش بر نور آفتاب احاطه پيدا مىكند . زيرا بقاى مواليد و توليد آنها محقّق نمىشود مگر با ظهور خورشيد و تاريكى شب .
وَ السَّماءِ وَ ما بَناها
سوگند به آسمان و به كسى كه آن را