سورة الشّمس
همهى اين سوره مكّى است و مشتمل بر شانزده آيه است .
[ سوره الشمس ( 91 ) : آيات 1 تا 15 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها ( 1 ) وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها ( 2 ) وَ النَّهارِ إِذا جَلاَّها ( 3 ) وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها ( 4 )
وَ السَّماءِ وَ ما بَناها ( 5 ) وَ الْأَرْضِ وَ ما طَحاها ( 6 ) وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها ( 7 ) فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها ( 8 ) قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها ( 9 )
وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها ( 10 ) كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْواها ( 11 ) إِذِ انْبَعَثَ أَشْقاها ( 12 ) فَقالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ناقَةَ اللَّهِ وَ سُقْياها ( 13 ) فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوها فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاها ( 14 )
وَ لا يَخافُ عُقْباها ( 15 )
ترجمه :
( 91 / 15 - 1 )
به نام خداوند بخشندهى مهربان
سوگند به خورشيد و پرتوافشانىاش ،
و سوگند به ماه چون از آن پيروى كند .
و سوگند به روز چون روشنش دارد .
و سوگند به شب چون آن را فروپوشد .
و سوگند به آسمان و آنكه آن را برافراشت .
و سوگند به زمين و آنكه آن را بگسترد .
و سوگند به نفس انسان و آنكه آن را سامان دهد .
آنگاه نافرمانى و پرهيزگارىاش را در آن الهام كرد .
به راستى هر كس كه آن را پاكيزه داشت ، رستگار شد .
و به راستى نوميد شد هر كس كه آن را فرومايه داشت .
قوم ثمود با طغيانش انكار پيشه كرد .
آنگاه كه شقاوتپيشهترينشان [ به سوءقصد ] برخاست .
حال آنكه پيامبر خدا به آن گفته بود اين شتر خداوند است ، او و بهرهى