چنين سزد .
و آنگاه كه زمين باز كشيده گردد .
و هر چه در دل آن است بيرون اندازد و تهى گردد .
و به [ امر ] پروردگارش گوش بسپارد و خود چنين سزد .
هان اى انسان تو در راه پروردگارت سخت كوشيدهاى [ و رنج بردهاى ] و به لقاى او نايل خواهى شد .
اما هر كس كه كارنامهاش به دست راستش داده شود .
زودا كه حسابى آسان ، با او محاسبه گردد .
و شادمان به سوى خانوادهاش بازگردد .
و اما هر كس كه كارنامهاش از پس پشتش به او داده شود .
زودا كه زارى سر دهد .
و به دوزخ برآيد .
چرا كه در ميان خانوادهاش [ به ناحقّ ] شادمان بود .
او مىپنداشت كه هرگز [ به قيامت ] بازنگردد .
آرى بىگمان پروردگارش به [ احوال ] او بينا بود .
پس سوگند مىخورم به شفق .
و به شب و آنچه گرد آورد .
و سوگند به ماه چون كامل گردد .
كه شما از حالى به حالى ديگر درآييد .
پس ايشان را چه مىشود كه ايمان نمىآورند .
و چون بر آنان قرآن خوانند ، به سجده نيفتند .
بلكه كافران انكار مىورزند .
و خداوند به آنچه در دل مىدارند داناتر است .
پس ايشان را از عذابى دردناك خبر ده .
مگر كسانى كه ايمان آوردهاند و كارهاى شايسته كردهاند ، كه ايشان را پاداشى است ناكاسته [ ابى منت ] .
تفسير
إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ
بدان كه ( اى رسول به ياد آور ) هنگامى كه آسمان شكافته شود ، روح انسانى منشق شده و ستارگان قوايش پراكنده مىشوند ، كوههاى اعضا و انانيّتش متلاشى شده و از بين مىرود ، زمين بدن و اعضايش بسط يافته و جميع نيروهاى انسانى و حيوانى كه بارها و سنگينىهاى اوست خارج شده و انسان از آنها خالى مىگردد .
و چون عالم صغير نمونهاى از عالم كبيرست پس هر چه كه در عالم صغير واقع شود ، در عالم كبير نيز واقع مىشود و در نتيجه انشقاق آسمان عالم كبير ، تاريك شدن ستارگانش ، پراكنده شدن و از بين رفتن