الَّذِينَ آمَنُوا
مؤمنان ، بنا بر آنچه كه از تفسير آيات گذشت ، على عليه السّلام و پيروان او هستند .
مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ
به كافران مىخندند . بعضى گفتهاند :
براى كفّار درى به سوى بهشت باز مىشود و به آنان گفته مىشود : به سوى آن درب حركت كنيد ، وقتى آنجا مىرسند در به روى آنها بسته مىشود و اين كار تكرار مىشود و مؤمنين مىخندند .
و بعضى گفتهاند : از آن جهت مؤمنين مىخندند كه كفّار را در عذاب و خود را در نعمت مىبينند .
و ممكن است گفته شود : مؤمنين در بهشت از طرف كفّار و به وسيلهى آنان خوشحال و مسرور هستند ، چه مؤمنين در دنيا بر اذيّت و استهزاى كفّار صبر مىكردند و همين سبب شد كه در بهشت متنعّم و خوشحال باشند ، نه آنكه مؤمنين به كفّار نگاه كنند و از عذاب آنان تعجّب كرده و بخندند ، زيرا اين معنا مستلزم كينه و تشفّى نفس است و مؤمنين در بهشت از هر دو پاك هستند .
عَلَى الْأَرائِكِ يَنْظُرُونَ
آنجا بر تختهاى عزّت نعمتهاى خدا بنگرند .
تكرار دوبارهى همين جمله است و اين تكرار در مقام مدح نيكوست .
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ ما كانُوا يَفْعَلُونَ
آيا كفّار عين همان كارى كه مىكردند مجازات مىشوند .
بنا بر تجسّم اعمال خويش ، يا در مقابل عمل مجازات مىشوند .
جمله حاليّه يا مستأنف است و جواب سؤال مقدّر به تقدير قول مىباشد ، يعنى ، مؤمنين بر تختها تكيه مىزنند در حالى كه به آنان گفته