إِنَّها تَذْكِرَةٌ
زيرا كه البتّه قرآن يادآورى است و مؤنّث آوردن ضمير جهت مطابقت با مسند است ، يا ضمير به رسالت برمىگردد ، يعنى ، رسالت تذكره و يادآورى است ، پس تو نبايد حريص بر قبول آنان باشى ، يا مقصود اين است كه ولايت على عليه السّلام تذكره و يادآورى است .
فَمَنْ شاءَ ذَكَرَهُ
تا هر كه بخواهد از قرآن يا شأن رسالت ، يا ولايت پند گيرد .
فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ
اين جمله حال يا خبر بعد از خبر است و ممكن است ظرف لغو باشد كه متعلّق به قول خدا : « ذكره » مىباشد و مقصود از صحف مكرّمه ، الواح عاليه يا قلمهاى عاليه باشد كه عبارتند از عقول طولى يا عرضى يا مقصود صحيفههاى دلهاى انبيا و نفوس آنان است .
مَرْفُوعَةٍ
از دسترسى دستهاى ناقص ، دور و بالاست .
مُطَهَّرَةٍ
از نقايص و زشتيهاى مادّه ، پاك و پاكيزه است .
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ
لفظ « سفرة » جمع سافر به معناى كاتب و نويسنده است يا مقصود فرشتگانى هستند كه سفيران بين خدا و پيامبرانش مىباشند .
كِرامٍ بَرَرَةٍ
كه به انبيا يا به خلايق خوبى مىكنند ، يا خودشان نيكوكارند و مطيع امر پروردگارشان مىباشند .
قُتِلَ الْإِنْسانُ
مرگ بر چنين انسانى ! نفرين بر انسان مطلق است و سبب اين نفرين كفران نعمت انسان است كه خداوند در او به وديعه نهاده ، يا مقصود كفر به خدا يا به رسول يا به ولايت است و جواب سؤال مقدّر است ، گويا كه گفته شده : حال انسان با ملاحظه اينكه قرآن يا