ثواب بوده باشى .
پس در زمرهى بندگانم ، يعنى ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله و اهل بيت او داخل شو و داخل بهشت من باش و در اين هنگام هيچ چيز براى آن ميّت دوستداشتنىتر و محبوبتر از اين نيست كه روحش گرفته شود و به منادى ملحق شود .
. . . و اين سوره به حسين بن علىّ عليهما السّلام نيز تفسير شده است و لذا اين سوره را سورهى حسين بن على عليهما السّلام نيز مىنامند « 1 » .
سورهى البلد
مؤلّف گرانقدر قدّس سرّه پس از ارايهى نكات ارزنده پيرامون عدالت و حكمت به صورت مبسوط ذيل آيهى أولئك اينان أصحب الميمنة مرقوم فرمودهاند : اين جمله جواب سؤال مقدّر است و پيش از اين بيان شد كه اصحاب يمين شيعهى امير المؤمنين عليه السّلام مىباشند « 2 » .
سورهى الشّمس
إِذِ انْبَعَثَ
بلند شد و آماده گشت براى پى كردن شتر
أَشْقاها
شقىترين شخص از قوم ثمود و نام او « قدار كهمام » و نام پدرش « سالف » بوده است .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به علىّ بن ابى طالب عليه السّلام فرمود : شقىترين ( اوّلين ) چه كسى است ؟ على عليه السّلام گفت : كسى كه ناقه را پى كرد . فرمود : راست گفتى . پس بگو شقىترين ( آخرين ) چه كسى است ؟ گفت : گفتم : يا رسول اللّه نمىدانم .
فرمود : او كسى است كه بر اينجاى تو ضربت مىزند و اشاره به فرق سرش نمود « 3 » .
هامش
( 1 ) صفحهى 537 همين جلد
( 2 ) صفحهى 549 همين جلد .
( 3 ) صفحهى 552 همين جلد