تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 367

مساهمون:

ص٣٦٧
بَلْ لا يَخافُونَ الْآخِرَةَ
پيشنهاد آنها براى طلب دين نيست ، بلكه اينان از آخرت نمىترسند و عناد مىكنند و مىخواهند رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از پيشنهاد آنها اظهار عجز كند .
كَلَّا
منع و ردع از آن اعراض و آن اراده است .
إِنَّهُ
قرآن ولايت على عليه السّلام يا خود على عليه السّلام .
تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شاءَ ذَكَرَهُ ، وَ ما يَذْكُرُونَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ
اراده و يادآورى و جميع افعال شما مسبوق به مشيّت تكوينى خداست . اعمّ از آنكه آن فعل مورد رضاى خدا باشد يا مبغوض او باشد ، زيرا مشيّت خدا عبارت از رحمت رحمانى است كه آن بر رضا و غضب خدا سبقت دارد و به منزله‌ى مادّه‌ى آن دو است .
هُوَ أَهْلُ التَّقْوى
سزاوار است كه از او ترسيده شود .
وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ
كه مغفرت و بخشايش او آميخته به غرض و غايت نيست به خلاف غير خدا كه مغفرت غير او خالص و خالى از غرض و غايت نيست .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 367 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى