تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 215

مساهمون:

ص٢١٥
صاحبان حيض است و سه ماه در صاحبان ماه و وضع حمل در حامل است .
وَ اتَّقُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ
در سختگيرى بر زنان كه آنها را مجبور به فديه دادن بر طلاق نماييد از خدا بترسيد ، يا در طولانى كردن مدّت و عدّه ، يا در حبس آنها بعد از عدّه يا در طلاق ندادن و باقى گذاشتن آنها بدون قسامه از خدا بترسيد .
لا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ
بعد از طلاق آنها را از خانه‌هايشان اخراج نكنيد تا عدّه‌ى آنها منقضى شود .
وَ لا يَخْرُجْنَ
و خود آنها نيز از خانه بيرون نروند كه شايد خداوند بين آنها و همسرانشان محبّت و الفت قرار دهد . از امام كاظم عليه السّلام آمده است : « 2 » مقصود زنى است كه دو بار طلاق داده شده ، كه او نبايد بيرون برود تا طلاق سوم محقّق شود و آنگاه كه طلاق سوم محقّق شد جدايى حاصل مىشود و ديگر نفقه‌اى ندارد . زنى كه يك بار طلاق داده شده و سپس به حال خود رها شده تا مدّت آن تمام شود ، او نيز در منزل شوهرش مىنشيند و از نفقه و سكنى استفاده مىكند تا عدّه‌اش تمام شود
إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ
مگر آنكه كار زشتى آشكار مرتكب شوند . مقصود فاحشه در اينجا زنا ، يا اذيّت و آزار زن به اهل مرد و بدى اخلاق او مىباشد ، يا مقصود اشراف زنان بر مردان ، يا سلطنت زنان بر همسرانشان ، يا مساحقه - ى زنان است و به همه‌ى اين احتمالات در
هامش
( 2 ) تفسير جامع ج 7 ص 179
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 215 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى