آيات خدا : و كسانى كه حملكنندهى كتب آسمانى هستند و كسانى كه آنها را حمل نمىكنند و در اينجا اسم ظاهر جاى ضمير آورده شده ، تا اشعار به ظلم آنها و تعليل حكم باشد .
يعنى خداوند آنها را به راه انسانى يا به بهشت ، يا به مقاصد و اهدافشان هدايت نمىكند .
قُلْ
به يهود بگو .
كنايه از كسى است كه ادّعاى جانشينى تو را دارد ، يا كنايه از همهى امّت تو است .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ هادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِياءُ لِلَّهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
اگر در اين ادّعا شما راست مىگوييد ، يعنى اگر شما اولياى خدا هستيد پس زندگانى دنيا حاجب و فاصله مىشود و هر محب و دوستدارى آرزو مىكند كه محبوب را ببيند و ملاقات كند و مرگ شما را از حجاب بيرون مىبرد و به لقاى خدا مىرساند .
وَ لا يَتَمَنَّوْنَهُ أَبَداً
و اينان آرزوى مرگ را هيچ وقت نمىكنند ، چون آنها خدا را فراموش نمودند و به حيات دنيا رضايت دادند .
بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ
گناهانى كه به وسيلهى آنها مىترسند داخل آتش شوند ، يا گناهانى كه آخرت را فراموش مىسازد و آنها را منصرف به جهت دنيا مىكند به نحوى كه دوستدار و محبّ دنيا مىشوند و آخرت را دوست ندارند .
وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ
خداوند به آنها آگاه است ،