و لفظ « قدّوس » با فتحهى فا خوانده شد كه هر دو قرائت در اين لفظ به صورت دو لغت وارد شده و اين لفظ مانند لفظ « سبّوح » به صورت فتحه باشد يا ضمّه براى مبالغه است .
السَّلامُ
از هر عيب ، نقص ، همه انحاى كثرتها ، حدود ، نسبتها و اضافات سالم است جز در اعتبار اعتباركنندهها .
و سالم كسى است كه در هر گناه و خطا به او تمسّك شود ، سالم كسى است كه در هر امر ترسناك از او ترسيده نشود و سالم كسى است كه بندگانش از ظلم او در سلامت و امان باشند .
الْمُؤْمِنُ
كسى كه خلق از ظلم او در امان باشند ، يا خلق او از ترسها در امان باشند ، يا كسى است كه بندگانش را امين قرار داده يا قبل از ايمان آوردن خلقش به خودش ايمان آورده ، يا خلقش را دعوت به ايمان به خودش نموده است .
الْمُهَيْمِنُ
لفظ « هيمن » يعنى آمين گفت مانند لفظ « امّن » و « همين الطائر على فراخه » يعنى پرنده روى بچّههايش بالوپر گشود و « همين على كذا » يعنى بر او رقيب و نگهبان شد .
و لفظ « مهيمن » يكى از اسماى خداى تعالى است يعنى تكيهگاه يا به معناى كسى است كه ديگرى را از ترس ايمن سازد ، يا به معناى امين يا شاهد ، يا رقيب است .
و بعضى گفتهاند « مهيمن » در اصل « مؤمن » با دو همزه بوده ، كه همزهى دوم قلب به يا سپس همزهى اوّل قلب به ها شده است .
الْعَزِيزُ
خداوند غالب است كه مغلوب نمىشود ، يا داراى مناعت و تأنّف است .